Egypte |
Israel |
Sinai |
M.F.O. Zoals hierboven al staat, heb ik van 29 augustus 1986 tot en met 13 maart 1987 in de Sinai-woestijn in Egypte "gediend", bij de MFO, de Multinational Force and Observers. De MFO is een onafhankelijke ( niet UN ) vredesmissie, samengesteld conform de resultaten van de in 1978 opgestelde Camp David akkoorden. Na vele jaren van oorlog tussen Egypte en Israel is toendertijd een vredesakkoord bereikt tussen beide staten hetwelk in 1979 is ondertekend. De kosten van deze missie worden, met uitzondering van donatie' s van Duitsland en Japan, gedragen door Israel, Egypte en de Verenigde Staten. Elk van deze drie draagt een gelijk deel bij. Sinds 1982 hebben verschillende landen zowel militairen als burgers geleverd voor deze vredesmissie in de Sinai, een woestijn in het Oosten van Egypte, tegen de westelijke grens van Israel. Nederland heeft van 1985 tot en met 1995 militairen geleverd. Nederland leverde "verbindelaren" die grotendeels verantwoordelijk waren voor het tot stand brengen en houden van de radioverbindingen tussen de diverse posten van de MFO en Nederland leverde marechaussees die de Force Military Police Unit runden, aangevuld met een klein aantal andere Militaire politieagenten. De tien landen die op dit moment personeel aan de MFO leveren zijn: Australie, Canada, Colombia, Fiji, Frankrijk, Hongarije, Italie, Nieuw Zeeland, De Verenigde Staten, Uruguay en Noorwegen. Laatstgenoemd land levert alleen vier staf officieren, waaronder de Force Commander. |
">
">
">
">
">
">
">
">
">
">
">
">
">
">
">
">
F.M.P.U. De Force Military Police Unit bestond uit, voornamelijk, marechaussees. De marechaussees die werden uitgezonden naar de MFO werden ingedeeld bij de F.M.P.U. Deze bestond uit een afdeling militaire politie, een afdeling recherche en een Provoost Marshall. Zoals al gezegd bestond de F.M.P.U. voornamelijk uit marechaussees en een enkele Colombiaan, Amerikaan of Fiji. Na verloop van tijd werden deze bijdragen vergroot om het internationale karakter van de missie te benadrukken. De F.M.P.U. was verantwoordelijk voor alle politiediensten ten behoeve van de MFO. Niet alleen op de locatie' waar de MFO was gelegerd, er waren immers twee kampen, een Noord- en een Zuidkamp, maar ook daar war de MFO opereerde en zelfs daar waar het personeel het weekeinde uitging. Zo ging de F.M.P.U. praktisch alle weekeinden mee naar o.a. Tel Aviv en Eilat, waar velen een weekeinde uitgingen en na lang in de woestijn werken is het goed dorst hebben, wat regelmatig kwade gevolgen had. De F.M.P.U. stond onder leiding van een Nederlandse Provoost Marshall, een officier der Kmar. In eerste instantie was dit een majoor, maar dit werd later een luitenant-kolonel. Deze had de dagelijkse leiding over de F.M.P.U. |
The F.M.P.U. station in het MFO Noordkamp |
Een MFO observatie post |
Marcel J. maakt een proefrit ivm gebrek aan voertuigen! |
Aan het werk, mbv een liaison en en tolk. |
De speedgun! In Nederland net nieuw, bij de MFO al in 1986 in gebruik. |
Een Frans Transal transport vliegtuig, te vergelijken met de C130. Werd ook voor transport van marechaussees ingezet. Er is in 2001 nog niets vereanderd! |
Uiteraard Marcel J. zelf aan de controle! |
Stof, stof en nog eens stof, maar wat wil je in een woestijn? |
BACK!!!! |
This page was last updated on: July 9, 2002
Marcel J. bij de echte bronnen van MOZES! |
Het diepste ( droge ) punt van de wereld, bij de Dode Zee. |
">
">
">
">
">
">
">
">
">
">
">
">
Tja, mijn ervaringen tijdens deze missie! Het was een hele leuke. In tegenstelling tot tegenwoordig was het helemaal niet eenvoudig om uitgezonden te worden. Ik had mij al vele malen opgegeven, maar kreeg niet van elke opgave een schriftelijke bevestiging en/of afwijzing. Het bleek dat de brigadecommandanten toendertijd helemaal niet aan de Districtsstaven doorgaven dat er |
vrijwilligers waren die wilden worden uitgezonden. Ik heb, direct, met de grote staf in Den Haag getelefoneerd en toen bleek dat, ongeveer, 50 % van mijn opgaves niet waren doorgekomen. Frappant was dat ik, vrijwel, direct hierna werd aangewezen. Mijn, toenmalige, BC riep mij bij zich en vetrelde mij dat ik naar de MFO mocht en vroeg mij of ik wel echt wilde. Uiteraard zei ik! Waarop hij mij vrolijk mededeelde: "Dat is dan mooi, je had ook naar de brigade Amsterdam-Bijstand gekund, maar dat gaat dan niet door!" Zo ging dat nog maar 15 jaar geleden. Wat is ook sterk is bijgebleven is dat er toen aan gehuwde en ongehuwde missiegangers een verschillende MFO toelage werd uitbetaald. Als ik het goed heb kregen ongehuwden 15 US-dollars per dag en ghuwden 21 US-Dollars per dag. Nederland bepaalde die toelage zelf. Nog een leuke herinnering. Denk hierbij eraan dat er nog niet zo lang geleden een aantal oorlogen hadden gewoed in dit gebied. Ik zat een maand of twee in het missiegebied. De marechaussees die bij de F.M.P.U. zaten gingen altijd, gewapend met een Browning FN 9mm op "patrouille". We hadden daarbij 10 9 mm patronen als tasvoorraad bij ons. Op dat moment kwam er een nieuwe Opperwachtmeester in het missiegebied die de inwendige dienst ging beheren. Deze goede man haalde alle patronen uit de magazijnen in de wapenkluis en deelde ons doodleuk mede dat wij voortaan op patrouille gingen met twee patronen. Een patroon voor een waarschuwingsschot en een om gericht te vuren! Ondanks alle tegenstand kreeg deze man gewoon zijn zin en gingen wij voortaan met twee patronen op patrouille! Het werk bestond voornamelijk, in de periode dat ik daar zat, uit twee verschillende diensten: Controle van het in- en uitreizende MFO verkeer naar Israel ( om te controleren of men geen belastingvrije artikelen verkocht in Israel ) en controle van alle MFO verkeer dat de poort van het kamp verliet. Hier deden wij dezelfde controle en bij allebei controleerden wij tevens of de betreffende MFO'er wel toestemming had om het kamp te verlaten. In de weekeinden gingen we, zoals ik al eerder vertelde, mee naar o.a. Tel Aviv en Eilat in Israel. Iedereen die met weekend verlof ging, ging naar een van deze twee plaatsen en wij gingen mee voor het geval er problemen ontstonden met de plaatselijke politie. Dit laatste gebeurde weinig en je kunt je voorstellen dat dit ook voor ons leuke uitjes werden. het werk had niet veel om het lijf en als er al eens iets leuks was, dan ging dit naar de onderofficieren en/of oppers. Veel verder dan veel snelheidscontroles ( om ongelukken te voorkomen ) en een paar aanrijdingen kwamen wij toendertijd niet. Er waren wat onderzoeken naar smokkel van belastingvrije artikelen, die je in het kamp kon kopen in de FX ( Force Exchange ).Toch heb ik een fijne tijd gehad. De meesten van ons hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om eens goed om ons heen te reizen. Ik noem maar een paar plaatsen op waar ik ben geweest: Tel Aviv, Eilat, Jeruzalem, Nazareth, Hebron, de Negev-woestijn, Taba, Cairo, Port Said, Ismalia, Aswan, Luxor, noem maar op! Menige plaats hiervan hebben we zelfs kunnen bezoeken tijdens de dienst. Qua werk dus niets, maar qua ervaring enorm. Het was niet niets om zomaar aan de voet van de pyramiden te staan, zo ver van huis! Ook qua geld was het niet anders. Waar je heden ten dage goed geld kunt overhouden heb ik ,aan het einde van mijn missie , nog twee "girocheques"moeten verzilveren om de laatste dagen door te komen. Het was allemaal best de moeite waard, dus laat ik niet te negatief klinken. De kameraadschap onder elkaar was fantastisch en het verblijf in de Dutchbar zeer gezellig. Mijn UNIPTF missie heeft geheel andere indrukken achtergelaten. |
Vuurtje............................. broer? Geintje!!!!!!!!!!!!! |
UNIPTF |
">
">
">
">
